2005-08-05 22:45:51 >>
heh...:/
NAPRAWDE WAS WSZYSTKICH PRZEPRASZAM!!
nie mam czasu na prowadzenie dwóch blogów naraz a pozatym to ja jestem jush w 3 gimnazjum i interesuje sie innymi żeczami!!
no ale postaram sie tu teraz byc przynajmniej raz w miesiacu ale nie obiecuje:/:/
bo to zalezy od pogody od mojego humorku od mojego samopoczucia od ludzi ktorych spotkam na drodz...:)
no ale jak byście nie wiedzieli to jest git :)
skomentuj (3)
2004-11-11 12:27:59 >>
imprezka
w piatek mam imprezke u mnie na chacie!mam nadziweje ze bedzie suuuuupeeeeeeeer
oodlooooooooooootooooooowoooooooo!!hihihi
skomentuj (4)
2004-11-03 15:53:33 >>
hehe...hehe
JUPI dziś są moje
urodzinki
A wiecie na hallowen było superrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!!!!!!!bo były urodziny moich naj koleżanek!!i wiecie wyszłyśmy se troche na dwór i krzyczałyśmy rożne teksty!!!!!!!!!!!!!!
skomentuj (3)
2004-10-28 15:45:12 >>
sorcia
Przeprasz wszystkich że tak długo tu nie robiłam, ale tak samo jak i na moim drugim blogasku postanawiam wprowdzić duża zmiane!!Moja zmiane wyobraziłam sobie tak:
-będzie to blog o diddlach
-o misiu pinboli
-o misiach tattly
Mam nadzije że ten blog was zaciekawi!!
skomentuj (1)
2003-11-22 10:09:08 >>
choroby
Jest to temat króciutki, ale istotny.
Jeśli musimy w domu określić stan zdrowia, np. sprawdzić stan czystości łapek odbytu itp., albo gdy śwince ropieje oczko i musimy je przemyć rumiankiem albo zakropić kropelkami, najwłaściwszą pozycją jest trzymanie świnki na grzbiecie; zdecydowanie (nie wolne, ale nie gwałtowne) obrócenie świnki na grzbiet sprawia u niej chwilę odrętwienia – możemy wtedy przez kilkanaście do kilkudziesięciu sekund spokojnie oglądać świnkę i zakrapiać jej oczka.W trakcie trzymania świnki na grzbiecie musimy to robić tak, aby nie powstało zagrożenie złamania kręgosłupa. Świnka musi mieć oparcie na całej długości grzbietu przez np. podtrzymywanie jej przez drugą osobę albo podkładkę z naszych kolan bądź jakiegoś blatu. Pamiętajmy też, że świnka w takiej pozycji musi być także podtrzymana chociaż jednym palcem od strony brzucha, na wysokości klatki piersiowej, aby nie mogła obrócić się z powrotem na nogi.
Po pewnym czasie wykonywania śwince zabiegów typu zakrapianie oka może się okazać, że prosiaczek zrozumie o co chodzi i będzie wolał poddawać się zabiegowi w pozycji normalnej.
skomentuj (0)
2003-11-22 10:06:42 >>
jak karmić, by nie zaszkodzić?
Zazwyczaj podstawowym produktem jaki jedzą świnki jest sucha karma kupiona w sklepie zoologicznym (500 g – ok. 3 zł., 900 g – ok. 5 zł.). Oszczędniejszym sposobem jest kupno karmy od hodowcy lub samodzielne mieszanie zbóż. Aby dowiedzieć się, co mieszać, wystarczy raz kupić karmę w sklepie. Na pudełko często umieszczony jest spis elementów składowych karmy.
Pamiętajmy jednak, aby kupować lub mieszać zawsze karmę tej samej firmy (np. Vitapol – teraz je go moja świnka, albo Gami – zasmakował Bąblowi, mojemu drugiemu w kolejności, nieżyjącemu już świnkowi). Mamy (albo może to świnka ma) problem wtedy, gdy w sklepie nie ma akurat ulubionej karmy – wtedy może się zdarzyć, że świnka odmówi przyjmowania produktu, do którego nie jest przyzwyczajona.
Najdziwniejszą historią związaną z karmieniem Kłębka jest to, że nie uwielbia jabłka. Za to, gdy ktoś zje jabłko, a ogryzek zawinie w chustkę i położy na podłodze, a w tym momencie świniaczek właśnie urzęduje w pokoju na dywanie, gdy tylko wyczuje tą sytuację, zaraz jest nieopodal i czeka na moment, w którym będzie mógł rozszarpać chustkę i dostać się do tego wspaniałego........... ogryzka!
Poza suchą karmą wieprzki uwielbiają zieleninę. Jednak nie możemy podawać jej według wzoru wyrobionego na jednej śwince – każdy prosiaczek lubi co innego, np., Bąbel na widok (a właściwie smak) ogórka był w niebie, a Kłębek – mój aktualny wieprzuś, raptem gryźnie go kilka razy.
Z doborem jedzenia trzeba eksperymentować, próbujmy więc z m. in.:
ü marchewką
ü jabłkiem
ü trawą
ü mleczem (mniszkiem lekarskim)
ü kończynką – nie wolno podawać jej zbyt wiele, a zwłaszcza mokrej (może spowodować groźne wzdęcie)
ü sałatą
ü kapustą (jednak TYLKO w małych ilościach)
ü ogórkiem (NIE kiszonym, korniszonym itp., tylko zwykłym ogórkiem długim) – pamiętajmy o wykrawaniu pestek, które mogą zaszkodzić naszemu małemu pupilowi
ü pietruszką
ü koprem
ü mandarynkami
ü pomidorem
ü a nawet burakiem i ciastem drożdżowym
świnki instynktownie omijają trucizny (zazwyczaj, lecz nie zawsze, dlatego dobrze pilnujmy tego co je świnka w klatce i podczas spaceru na trawniku)
Częstotliwość karmienia świnki to kwestia ciężka do rozstrzygnięcia. Niektórzy twierdzą, iż świnkę należy karmić tylko dwa razy dziennie wstawiając jej do klatki miseczkę z karmą, a po najedzeniu się świnki do syta zabrać miskę z klatki. Inni zaś twierdzą, że należy dawać śwince karmę kilka razy dziennie w małych porcjach i motywują swoje zdanie tym, iż świnka wtedy czerpie większą przyjemność z jedzenia i nie wybiera z karmy ulubionych smakołyków, a jedząc wybiórczo może nie dostarczać organizmowi wszystkich potrzebnych witamin.
To, czy świnkę można przekarmić jest już kwestią zupełnie sporną. Spotykałem wiele zdań na ten temat. Wielu twierdzi, że świnkę można przekarmić, mniejsza grupa zaś, że można ją utuczyć jednak nie przekarmić, ponieważ są to zwierzęta, które nie jedzą wszystkiego co popadnie, ani nie jedzą na zapas. Której strony jednak byśmy nie popierali musimy pamiętać, aby nasza świnka nie była otyła. Aby do tego nie doszło musimy także dać jej sporo możliwości do ruchu, biegania po pokoju itp. Prawidłową masę świnki sprawdzimy tu. W razie zbyt dużej wagi musimy podjąć stosowne kroki, czyli np. delikatne ograniczanie podawanej karmy (chociaż może to nie być łatwe, bo gdy świnka popiskuje za jedzonkiem, to trudno jej go nie dać), a może lepiej podawanie bardziej treściwej, zbożowej karmy, a nie np. samych, być może ulubionych przez świnkę i tłustych ziaren słonecznika.
Normalnym jest to, że świnka może zjadać część swoich odchodów.
skomentuj (0)
2003-11-22 10:05:01 >>
odmiany
Rasa gładkowłosa (angielska)
Świnki tej rasy charakteryzują się krótką i gładką sierścią.
Wśród świnek rasy angielskiej można zaobserwować taki podział wg. ubarwienia (podano najbardziej znane odmiany, np. wśród świnek wielobarwnych jest oczywiście więcej odmian, ale szylkrety są najpopularniejsze):
- odmiany jednobarwne (kolory: biały, kremowy, beżowy, liliowy, rudy, brązowy, czarny)
> świnka rosyjska (himalajska) - białe ubarwienie, ale ciemne łapki i końce uszu, ubarwienie takie jest trudno uzyskać, bo na świnkę musi działać długotrwały chłód (pod żadnym pozorem nie próbujcie tego ze swoimi świnkami, bo wtedy bardzo męczycie świnkę, a i tak to się nie uda)
> świnka aguti - szare ubarwienie podobne do ubarwienia dzikich świnek, wyróżniamy świnki aguti srebrzyste i złociste zależnie od akcentów na łapkach i końcach uszu
- odmiany wielobarwne
> świnka szylkretowa - równomiernie rozłożone łaty w kolorach: białym, rudym, brązowym lub czarnym. Łaty nie powinny zawierać domieszek włosów w innym kolorze i pomiędzy łatami powinny być widoczne wyraźne granice
Jest to rasa bardzo odporna i łatwa w utrzymaniu.
Z własnego doświadczenia wiem, że dużo gładkich świnek bardzo lubi penetrować koszulę właściciela (być może to przypadek, ale się tak złożyło, że często spotkałem u nich tę cechę, której to jeszcze nie znalazłem u rozetek) i w trakcie trzymania wieprzka na rękach i odchyleniu bluzy lub koszulki wprost wskakuje w to miejsce, a gdy uprze się, nawet wprawna ręka nie pozwoli jej nie zrealizować swojego pomysłu.
Głowa świnki gładkiej jest w porównaniu z głową rozetki wizualnie bardziej podłużna.
Świnki gładkie są wytrzymałe i odporne na choroby.
Moją pierwszą świnką, była właśnie świnka gładka, która nosiła imię Kubuś.
Rasa rozetkowa
Tak jak świnka angielska, ta rasa nie sprawia kłopotów swojemu właścicielowi, a na dodatek ma niekiedy śmieszny, a niekiedy wprost zwariowany wygląd. Rasowiec posiada co najmniej 6 wirków z sierści w miarę równomiernie rozłożonych na ciele, z czego jeden powinien znajdować się na grzbiecie, a mniejszy na łepku.
Głowa wydaje się mniej wystająca niż u świnki angielskiej.
Te świnki podobnie jak gładkowłose są wytrzymałe, a poza tym posiadają zabawne futerko, głównie o krótkim włosie.
Moją drugą świnką był właśnie rozetek Bąbel i aktualnie też mam rozetka Kłębka.
Rasa angorska
Nazywamy tak świnki o długim i jedwabistym futerku.
Ta rasa świnek dzieli się na dwie odmiany. Pierwsza to świnki zwane peruwiańskimi, które mają długą sierść na całym ciele. Druga odmiana również cała pokryta jest długim włosem, ale z wyjątkiem głowy.
Angorka to najrzadziej spotykany rodzaj wieprzka, sam starałem się o takiego, ale go nie zdobyłem.
Jest to świnka wymagająca wiele opieki i codziennego czesania jej długiej i jedwabistej sierści.
Niekiedy trzeba u takiej rasy przystrzyc sierść, ale nie krócej niż na 10 cm, bo to przecież długość włosa stanowi o cenności egzemplarza. Sierść musi być przycięta krócej w tylnej części ciała, a głównie przy odbycie. Trzeba też sprawdzać, czy włos w tym miejscu nie jest np
skomentuj (1)
2003-11-22 10:00:14 >>
pielegnacja
Do pielęgnacji futerka potrzeba specjalnych grzebieni i szczotek. Dla świnki krótkowłosej najlepsza jest mała i niezbyt twarda szczotka, takiej samej używamy dla świnki rozetkowej; absolutną koniecznością jest codzienne czesanie świnki angorskiej. Do czesania możemy używać tylko narzędzi, które nie sprawiają śwince bólu. Jeśli zwierzątko jest od małego przyzwyczajone do czesania, nie wyrywa się, lecz traktuje je jak dodatkową pieszczotę.
Świnek morskich raczej nie należy kąpać. Ich sierść samooczyszcza się - zabrudzenia po wyschnięciu wykruszają się, pozostawiając czysty włos. Świnki są bardzo wrażliwe na przeciągi, szczególnie gdy ich sierść jest mokra. Dlatego gdy futro świnki jest mokre (np. po namydleniu przez weterynarza szamponem przeciw pasożytom) należy poczekać aż świnka wyschnie i dopiero zanieść ją z powrotem do domu, lub jeśli jest wystarczająco ciepło zanieść świnkę do domu w pudełku dobrze zabezpieczonym przed wiatrem.
U większości świnek pazury rosną szybciej, niż zwierzę może je zetrzeć, dlatego długość pazurów należy kontrolować. Jeśli są za długie, to sprawiają, że zwierzątko ma kłopoty przy poruszaniu się. Nie zwlekajmy wtedy z wizytą u weterynarza, aby ten przyciął pazury.
skomentuj (0)
2003-11-16 17:41:49 >>
Hmmm...
nie wiem co by tu dziś napisać, ale wejdcie na mojego drugiego bloga: www.my-life-world.blog.pl może tam znajdzieie jakieś ciekawostki
skomentuj (0)
2003-11-14 18:27:16 >>
Hmmm...
kocia poezja-wiersze i wierszyki o kotach
koci humor-kolekcja humoru.
skomentuj (0)
2003-11-14 18:23:35 >>
co powinno wiedzieć się o kotach??
Fascynujące Fakty
Koty mają po pięć palców u każdej z przednich łap, ale u tylnych tylko po cztery.
Wbrew powszechnemu przekonaniu, koty to zwierzęta towarzyskie. Jeżeli przebywają wśród ludzi, reagują kiedy się do nich mówi i potrafią na swój sposób odpowiadać. Cieszy je towarzystwo człowieka.
Kocica pozostawiona sama sobie może mieć młode cztery razy w roku. W każdym miocie rodzi się trzy do pięciu kociąt. Dlatego koty, które nie są przeznaczone do celów hodowlanych należy wykastrować lub wysterylizować.
Wszystkie kocięta rodzą się ślepe i bezzębne, z zamkniętymi przewodami słuchowymi. Tuż po otwarciu oczy kociąt są zawsze niebieskie, bez względu na rasę. Właściwy ich kolor pojawia się dopiero po około 12 tygodniach.
Dobrze traktowane koty mogą dożyć dwudziestu lat lub nawet przekroczyć ten wiek.
Kot nie widzi tego, co znajduje się bezpośrednio przed jego nosem. Dlatego często nie może znaleźć małych kawałeczków (np. jedzenia) na podłodze.
Gen odpowiedzialny za rude ubarwienie sierści kota jest powiązany z jego płcią i znajduje się w chromosomie X (gen determinujący płeć). Może on dać barwę rudą lub czarną. Tak więc, samice kota domowego, które mają dwa chromosomy X, mogą mieć w swoim ubarwieniu zarówno czarny jak i rudy kolor. Natomiast kocury, posiadające tylko jeden chromosom X nigdy nie będą mogły poszczycić się kombinacją tych dwóch kolorów.
Jeżeli jednak u samczyka kota wystąpi rudo-czarne ubarwienie, to oprócz tego, że będzie on niezwykłym unikatem, na pewno okaże się też bezpłodny. Aby uzyskać w swoim umaszczeniu zarówno barwę rudą jak i czarną, kocur musi posiadać parę żeńskich chromosomów X determinujących płeć kota. Ta wyjątkowa kombinacja uczyni go bezpłodnym.
Krew kotów dzieli się na grupy tak jak krew ludzka. Zdecydowana większość kotów (ok.99%) ma grupę krwi A. Grupa B występuje najczęściej u kotów konkretnych ras (głównie u persów, kotów abisyńskich i kotów brytyjskich krótkowłosych). Grupa krwi AB jest u kotów wyjątkową rzadkością.
Kolor oznak na futrze kotów syjamskich jest warunkowany przez temperaturę. Rejony ciała bardziej narażone na działanie zimna (nos, łapy, ogon) są ciemniejsze.
Małe kotki syjamskie rodzą się całkowicie białe z powodu "upału" panującego w macicy matki przed ich narodzinami. To ciepło powstrzymuje ciemnienie oznak na futrze kociaków.
Istnieje wiele mitów na temat kotów. Jeżeli chcesz zweryfikować niektóre z nich - odwiedź tę stronę.
Ludzie, którzy są uczuleni na koty, w rzeczywistości są uczuleni na kocią ślinę lub drobinki naskórka osadzające się na sierści. Jeżeli kot jest często kąpany, alergicy znacznie lepiej znoszą jego obecność.
Bieżące badania wykazują, że alergeny u kotów są powiązane z ich gruczołami zapachowymi. Koty mają takie gruczoły na twarzy oraz u nasady ogona. Ponieważ najwięcej zapachów wytwarzają samczyki, alergicy powinni najlepiej tolerować wysterylizowane samiczki.
Koty nie myślą, że są małymi ludźmi. Myślą, że my jesteśmy dużymi kotami.To w wielu przypadkach wpływa na ich zachowanie.
Koty narażone są na choroby dziąseł oraz próchnicę. Ich zęby powinny być czyszczone przez weterynarza raz do roku.
Koty, zwłaszcza w starszym wieku, mogą chorować na raka. W wielu przypadkach leczenie może przynieść dobre rezultaty.
Większość kotów nie ma rzęs.
Kotom nie należy podawać do picia krowiego mleka, gdyż większość dorosłych kotów nie przyswaja zawartej w nim laktozy, co może być przyczyną biegunki.
Koty nie mają obojczyka. Ten "brak" sprawia, że mogą wciskać się we wszystkie szczeliny, przez które może przejść ich głowa.
Koty, które mają białe futro i jasną skórę na uszach są bardzo wrażliwe na promienie słoneczne. Częste przebywanie na słońcu może spowodować u nich raka skóry. Zdarzały się przypadki, że trzeba było usuwać kotom duże fragmenty zaatakowanej nowotworem tkanki na uszach. Aby zapobiegać takim przypadkom, można smarować uszy kota filtrem słonecznym, lub - co lepsze - trzymać kota w domu.
Koty mogą nabawić się tasiemca poprzez zjadanie pcheł. Inną drogą zakażenia się tym pasożytem mogą być upolowane myszy. Jeżeli Twój kot złapie mysz, najlepiej jest odebrać mu jego zdobycz.
Wiele osób obawia się zarażenia się od kota toksoplazmozą. Choroba ta może rozwinąć się u ludzi, ale znacznie poważniejszym problemem są defekty płodu, które może ona wywołać. Toksoplazmoza jest powszechną chorobą u kotów i wywołujące ją pierwotniaki często znajdują się w kocich odchodach. Najczęstszą przyczyną jej występowania u kotów jest zjadanie przez nie surowej, bądź niedogotowanej (krwistej) wołowiny. Aby jej unikać, kobiety w ciąży oraz osoby o obniżonej odporności nie powinny dotykać kociej toalety.
Koty mają tzw. trzecią powiekę. Zapobiega ona wysychaniu oczu oraz powstawaniu innych uszkodzeń. Kiedy kot jest chory, jego trzecia powieka często zamyka się połowicznie, co jest łatwo zauważalne dla jego właściciela.
Można odgadnąć nastrój kota patrząc w jego oczy. Przestraszony lub podekscytowany kot ma duże i okrągłe źrenice. U zdenerwowanego kota źrenice są zwężone. Rozmiar źrenicy zależy w równym stopniu od emocji, co od natężenia światła.
Ciąża u kotki trwa 58 - 65 dni.
Koty mogą spać do 15 godzin dziennie. To czyni z nich jedne z największych śpiochów wśród ssaków.
Kot potrafi skakać siedem razy wyżej, niż wynosi jego własna wysokość.
Jeżeli kot bardzo się spieszy, może biec z prędkością około 50 km/h.
Niektóre kocieta rodzą sie z dodatkowymi palcami. Wada ta mnazywana jest polidaktylią i nie przeszkadza zbytnio w normalnym funkcjonowaniu.
Ciało kotów pokryte jest gęstymi włosami okrywowymi, które chronią przed wpływem zmiennej pogody i z włosów puchowych, które formują krótki, miękki podszerstek.
Powszechnie uważa się, że koty nie rozróżniają kolorów. Jednak ostatnie badania wykazały, że rozróżniają one na pewno niebieski, zielony i czerwony.
Większość białych kotów o niebieskich oczach jest głucha. Białe koty, u których tylko jedno oko jest niebieskie, są głuche na ucho znajdujące się po stronie niebieskiego oka. Przypadłość ta nie dotyczy kotów o oczach zielonych lub pomarańczowych.
Gdy kot skacze, poduszeczki znajdujące się na jego łapach działają przy lądowaniu jak amortyzatory.
Kocia mama sama uczy swoje młode, jak korzystać z kuwety.
To jak traktowane są koty we wczesnym dzieciństwie wpływa na ich późniejsza osobowość.
Wykastrowane kocury żyją średnio o 3 lata dłużej od niekastrowanych.
W przeciwieństwie do psów koty nie lubia słodyczy, choć niektóre liżą ciastka i owoce.
Wiele popularnych roślin trzymanych w domu i ogrodzie stanowi truciznę dla kota. Listę tych roślin znajdziesz na tej stronie.
Inne popularne "trucizny" to czekolada i aspiryna. Spośród czekolad, najbardziej niebezpieczna jest pieczona czekolada (np. polewa ciasta).
Przeciętny koci posiłek to ekwiwalent pięciu myszy.
Przodkiem wszystkich kotów domowych jest afrykański dziki kot, który wystepuje do dnia dzisiejszego.
W starożytnym Egipcie zabicie kota było przestępstwem, za które groziła kara śmierci. Jeżeli kot umarł śmiercią naturalną, na znak żałoby wszyscy członkowie rodziny, do której należał kot musieli golić brwi.
Również w starożytnym Egipcie koty były mumifikowane i składane do grobowców. W czasie prac wykopaliskowych w pewnym starożytnym mieście natrafiono na 300 000 mumii kotów.
W średniowieczu koty, podobnie jak czarownice, palono na stosach.
Pierwsza wystawa kotów odbyła sie w Londynie w 1871 roku.
Obecnie zarejestrowanych jest około 100 ras kotów domowych.
Koty nie lubia krzyków i gwałtownych ruchów, nie powinno się więc wybierać ich na pupili małych dzieci.
Koci słuch jest niezwykle czuły. Pozwala mu to słyszeć dźwięki o dwie oktawy wyższe niż słyszy człowiek.
Głaskanie kota łagodzi stres, a jego mruczenie działa uspokajająco.
Kot niekiedy okazuje uczucie przynosząc właścicielowi zabitą zdobycz. Jednak niektóre koty robią to, gdyż uważają swoich właścicieli za nieudolnych łowców (niczym kocięta), których należy karmić i nauczyć polować.
Koty posiadają dodatkowy zmysł - połączenie zmysłu powonienia i smaku i dodatkowy receptor, tzw. organ Jacobsona w górnej części podniebienia. Cząsteczki zapachowe osiadają na języku, który po przyciśnięciu do błony śluzowej organu Jacobsona, wysyła impulsy nerwowe do mózgu.
Koty są szczególnie wrażliwe na cząsteczki zapachów zawierające azot i unikają miejsc, w których one występują. Podobnie nie znosza mocno chlorowanej wody z kranu oraz nie lubią jeść z naczyń, które pachną detergentami.
Koty poświęcają swojej toalecie blisko trzecią część dnia.
Niektóre koty nadużywaja zabiegów pielęgnacyjnych, co może doprowadzić do poważnych problemów takich jak zapalenie skóry, utrata sierści czy skołtunienie futerka.
Napoleon I bał sie kotów.
Abraham Lincoln uwielbiał koty. W białym domu miał ich czwórkę.
Kot ma po cztery rzędy wąsów po każdej stronie pyszczka.
Koty można nauczyć chodzenia na smyczy, choć wymaga to cierpliwości i regularnych treningów. Im młodszy kot, tym szybciej osiągniemy rezultaty.
Mruczenie nie zawsze jest u kotów oznaką zadowolenia. Koty mruczą również, gdy są chore, bezbronne (aby ubobruchać przeciwnika), koty dominujące mruczą, kiedy podchodzą do innych w przyjaznych zamiarach.
Kocimiętka działa na większość kotów podobnie jak marihuana na ludzi.
Spośród wszystkich gatunków kotów jedynie kot domowy potrafi podczas chodzenia trzymać ogon w pozycji horyzontalnej.
Zadowolony kot trzyma ogon wysoko uniesiony do góry.
Prawie 10% wszystkich kości kota znajduje się w jego ogonie.
Kocie rodziny najlepiej czują się w parzystych grupach.
Puls kota wynosi 110-170 uderzeń na minutę. Najłatwiej wyczuć go w miejscu, gdzie tylna łapa łączy sie z tułowiem.
Kąt widzenia kota wynosi około 185 stopni.
Mainkuny są około 4-5 razy większe od kotów singapurskich, które należą do najmniejszej rasy świata.
Gepardy to jedyne koty, które nie mogą chować pazurów.
Najwrażliwsze włosy na ciele kota to wąsy, brwi oraz włosy znajdujące się pomiędzy poduszeczkami palców.
U ludzi i kotów te same rejony mózgu odpowiedzialne są za emocje.
Mózg kota bardziej przypomina ludzki niż psi.
W ciele kota znajduje się 206 kości, w ciele człowieka - 230.
Oto jak brzmi słowo kot w niektórych językach świata:
angielski: cat
francuski: le chat
niemiecki: katze
włoski: gatto
hiszpański/portugalski: gato
ukraiński: kotuk
fiński: kissa
rosyjski: koszka
grecki: gata
szwedzki/norweski: katt
islandzki: kottur
rumuński: pisica
litewski: katinas
czeski: kocka
słowacki: macka
flamandzki: kat
armeński: gatz
chiński: mao
arabski: biss
Hawaje: popoki
malajski: kucing
japoński: neko
esperanto: kato
łacina: cattus
turecki: kedi
bułgarski: kotka
skomentuj (1)
2003-11-14 18:20:37 >>
imiona dla kotów...

DZIEWCZYNKI
Afera
Afrodyta
Aisza
Allegra
Almalika
Amber
Ami
Amidala
Amisia
Anastazja
Aria
Arielka
Artemida
Aszka
Aurora
Babcia
Babsi
Bajka
Balbinka
Barbie
Baryłka
Bastet
Bastis
Bebe
Bella
Berenika
Blusia
Brydzia
Bunia
Carmen
Chanel
Chiquita
Chmurka
Ciapa
Cindy
Ciocia
Cola
Czarnulka
Czu-Czu
Daisy
Dakota
Darling
Dasza
Diana
Ditta
Dixi
Dolce Vita
Donatella
Duśka
Dzidzia
Dzikuska
Dżuma
Eliza
Emma
Enya
Estella
Evita
Fama
Fanta
Fanzenun
Felicita
Felka
Feta
Figa
Filemonka
Fiona
Fiorella
Fisia
Formalina
Francesca
Fraszka
Fredzia
Frotka
Fruzia
Fryga
Frytka
Fuga
Furia
Gabi
Gapcia
Gilda
Goldi
Gryzelda
Hariet
Hera
Ines
Inka
Inwazja
Kaja
Kajzerka
Kiara
Klara
Kleo
Kluska
Kicia
Kiki
Kira
Kitka
Kleo, Kleopatra
Koka
Koko
Kometa
Kora
Kredka
Kreska
Kropka
Ktosia
Kula
Kulka Lady
Lajzerka
Lala
Lalka
Lara
Lena
Lilka
Lilu
Lola
Lolita
Luna
Łapka
Łatka
Majka
Mała Mi
Mamuśka
Mandarynka
Martini
Marysia
Matylda
Mela
Mercedes
Merlin
Miaucia
Miecia
Mika
Milka
Mimi
Mini
Minu
Mojra
Molly
Mruczka
Mrufa
Mucha
Mufa
Mysia
Myszka
Nadia
Nala
Natka
Nikita
Nimfa
Nina
Nitka
Niunia
Nokia
Norka
Noska
Nuka
Nutka
Ofelia
Okazja
Pajda
Paloma
Panda
Pepsi
Pestka
Pchełka
Penelopa
Perełka
Piszczałka
Plama
Pola
Poly
Prychatka
Psotka
Pszczółka
Puma
Pumcia
Pusia
Pyzia
Rafa
Rewolucja
Róża
Runia
Samanta
Sara
Scarlett
Sephora
Skarpetka
Słomka
Słoneczko
Sonia
Sowa
Spacja
Suri
Szarlotka
Szprotka
Śnieżka
Tabita (Tabi)
Tasza
Tina
Tosia
Trynity (Trynia)
Trzykrotka
Tusia
Twiggy
Tygrysia
Wena
Wenus
Wera
Wiedźma
Yoko
Xara
Xena
Zazu
Zosia
Zuzia
Żaba

CHŁOPCY
Adolf
Agresor
Albert
Alergen
Alex
Anakin
Apacz
Archimedes
Arlekin
Armani
Atilla
Ator
Avari
Azyl
Babaloo
Bacardi
Bambi
Bandyta
Banshee
Bari
Barnaba
Baron
Basza
Batman
Bazyl
Bąbel
Behemot
Belzebub
Benek
Bestia
Bethoveen
Bilon
Bingo
Binio
Bobek
Boczek
Bodzio
Bolo
Bonifacy
Bono
Boogie
Borys
Browarek
Bruno
Brutus
Buczek
Bursztyn
Buziak
Chester
Ciapek
Coccolino
Colin (Mc Rae)
Cookie
Dekiel
Demon
Devil
Dexter
Diabeł
Didi
Dolar
Dorian
Drakula
Dropsik
Dustin
Dyzio
Dziadziuś
Dzieciak
Eko (Ekoludek)
Elvis
Falset
Fakir
Faworek
Felek
Felix
Figaro
Figiel
Filemon
Filip
Fiodor
Florian
Fokus
Fox
Fredek
Fuks
Gacek
Gangster
Garfield
Gaspar
Gepard
Gibuś
Gizmo
Gonzo
Gordon
Gremlin
Groszek
Grubasek
Gucio
Harry
Happy
Hektor
Henio
Hrabia
Hunter
Iggy
Igor
Imbir
Jinks
Kacper
Kajtek
Kamel
Karmel
Kaszmir
Kasztan
Kąsek
Kikuś
Killer
Kiwi
Klakier
Kleks
Klemens
Kleofas
Kłopotek
Koala
Kobiś
Kocik
Korek
Kot Angens
Kotecki
Koton
Kotyk
Kosmo
Krecik
Kulek Latino
Lenin
Leon
Lexus
Logan
Lolek
Lopez
Lulek
Łaciatek
Łatek
Łazik
Łobuz
Łoker
Maciuś
Maczek
Mafioso
Magik
Magnus
Majonez
Maks
Malutek
Mamikon
Mamrot
Matrix
Maurycy
Mały
Max
Mefisto
Miki
Miko
Mikrus
Miluszek
Mimik
Misia
Misio
Misza
Morfeusz
Mozart
Mruczek
Mundek
Myszkin
Napoleon
Narcyz
Nelson
Nemo
Neo
Nookie
Nosferatu
Oczko
Oggy
Ognik
Ogonek
Oksymoron
Orion
Oskar
Ozzy
Pafi
Pako
Papi
Pazur
Pershing
Picasso
Piesek
Pikolo
Pikuś
Pimpuś
Pirat
Pluszak
Precel
Przeciąg
Przecinek
Przekot
Ptyś
Pucek
Puchatek
Pumba
Punk
Puszek
Putin
Pysio
Rademenes
Ramzes
Roger von Beep
Rokita
Romeo
Rudi (Rudolf)
Rufus
Rumpel
Rysik
Rysio
Salem
Salim
Saper
Serwer
Simba
Simon
Sinus
Skoczek
Smaczek
Smoczek
Smutek
Sony
Sprytek
Sylwester
Szaman
Szatyn
Szczęściarz
Taiger
Talib
Tamerlan
Terminator
Tequila
Timon
Tito
Tobiasz
Tofik
Topsik
Tuczek
Tuptuś
Tuti
Tutuś
Tycjan
Tygrysek
Tytus
Uzi
Wacuś
Wandal
Wąsik
Zacier
Zoltar
Zorba
Zyzio
Żaczek
skomentuj (0)
2003-11-12 13:59:24 >>
Niedźwiedź polarny
Niedźwiedź polarny (Thalarctos maritimus), zwany też białym, jest w naturze mieszkańcem najbardziej wysuniętych na północ obszarów kuli ziemskiej. Ten duży drapieżnik (długość ciała 180-260 cm, wysokość do 140 cm, ciężar 300-700 kg) doskonale pływa i bardzo dobrze nurkuje. Odżywia się głównie mięsem, polując na foki, ryby, renifery, piesaki, zające i ptactwo. Bytując w surowym, polarnym klimacie, ma owłosione podeszwy stóp, czym różni się od innych niedźwiedzi. Z powodu cennego futra stał się ofiarą największego drapieżnika -- człowieka. Obecnie grozi mu wytępienie -- jest więc zwierzęciem prawnie chronionym.

Samce i samice nie prowadzące potomstwa wiodą samotny tryb życia i są aktywne również zimą, w poszukiwaniu pożywienia przenosząc się z miejsca na miejsce. Ciężarne samice natomiast w listopadzie wygrzebują w zaspach śnieżnych tunele o długości do 3 m, rodzą w nich 1-4 młodych i pozostają tam z nimi do marca. Matki opiekują się swoim potomstwem do osiągnięcia przez nie wieku 3 lat.
skomentuj (0)
2003-11-12 13:57:47 >>
Niedźwiedź brunatny
Niedźwiedź brunatny (Ursus arctos) uchodzi za najpotężniejszego drapieżnika lądowego. Ten potężny mieszkaniec trudno dostępnych nizinnych i górskich lasów na terenie niemal całej kuli ziemskiej osiąga wagę do 450 kg i długość ciała do około 2,9 m.

Na obszarze Polski występuje, jako jedyny rodzimy gatunek niedźwiedzia, w populacji liczącej 30-35 osobników.
Niedźwiedź brunatny jest zwierzęciem wszystkożernym. Odżywia się jagodami, grzybami, wszelkimi owocami, cebulkami i pędami roślin. Zjada również owady, łowi ryby, poluje na mniejsze i większe ssaki, a także nie gardzi padliną.
Zimę spędza w zacisznym miejscu zwanym gawrą, w wykrotach i jamach, pod stosami gałęzi, zapadając w sen. W czasie snu zimowego niedźwiedzie brunatne nie odżywiają się.
W tym ciężkim dla organizmu okresie samice rodzą 1-5 bardzo niedołężnych młodych. Młodymi "piastunami" opiekują się później, bez udziału samca, przez okres 1-3 lat. Niedźwiedzie brunatne żyją około 40 lat. W Polsce są zwierzętami objętymi pełną ochroną.
Od 1948 r. we Wrocławskim ZOO urodziło się około 100 reprezentantów tego gatunku.
skomentuj (0)
2003-11-12 13:55:37 >>
coś o pandzie...
PANDA przekazuje swoim dzieciom: nieprzeciętną inteligencję, duże głowy, praktyczne płowe umaszczenie, długi doskonały w gatunku włos.
Panda wielka, niedźwiedź bambusowy (Ailuropoda melanoleuca), ssak zaliczany do podrodziny pand (Ailurinae), rodziny niedźwiedzi z rzędu drapieżnych, zamieszkujący wilgotne, wysokogórskie lasy bambusowe i mieszane zachodniej części prowincji Sichuan (Syczuan) w Chinach.
Kształtem ciała i wielkością przypomina niedźwiedzia. Osiąga długość ciała do 150 cm, ogona do 16 cm, wysokość w kłębie 60-70 cm, ciężar ciała do 150 kg. Głowa okrągła, pysk krótki, podeszwy stóp gęsto owłosione. Sierść gęsta, krótka.
Ubarwienie sierści charakterystyczne: uszy, otoczenie oczu i kończyny - czarnobrunatne, ponadto ciemne ubarwienie kończyn przednich sięga aż po linię grzbietu. Pozostała część ciała ubarwiona biało. Zdarzają się również niezwykle rzadko osobniki o ubarwieniu w odcieniu brązowym.
Kończyny przednie zaopatrzone są w szósty palec, jest on ruchomy i pełni rolę kciuka, dzięki czemu panda wielka z łatwością może chwytać gałęzie i pędy bambusa, stanowiące jej główny pokarm. Pożywieniem pandy wielkiej są ponadto drobne zwierzęta: węże, ptaki i ich jaja, gryzonie.
Aktywna głównie w dzień, pędzi samotny tryb życia. Ciąża trwa 97-163 dni, średnio 135 dni, samica rodzi 1-2, rzadko 3 młode ubarwione czerwonobrązowo, o wadze 90-130 g. W wieku ok. 50 dni młode posiadają już ubarwienie sierści czarnobiałe, takie jak osobniki dorosłe. Młode pandy wielkie osiągają dojrzałość płciową pomiędzy 6 a 7 rokiem życia.
Panda wielka jest gatunkiem zagrożonym wymarciem wskutek utraty naturalnego środowiska, uniemożliwiającej zwierzętom wędrówki w poszukiwaniu pokarmu, co staje się przyczyną śmierci głodowej pand żyjących na wolności. Drugim poważnym zagrożeniem jest kłusownictwo.
Dla ratowania pandy wielkiej utworzono na terenie Chin kilka rezerwatów, największy z nich, pełniący również rolę ośrodka badawczego, mieści się w Wolong, gdzie prowadzi się także hodowlę pandy wielkiej w niewoli, przy udziale światowych organizacji, takich jak World Wildlife Found i IUCN. W programie ratowania pandy wielkiej udział biorą ogrody zoologiczne całego świata, nieliczne, m.in. Tokio, Paryż, San Diego, prowadzą hodowlę tych zwierząt.
Panda wielka stała się międzynarodowym symbolem ginących gatunków zwierząt oraz godłem World Wildlife Found. Populacja pandy wielkiej żyjąca obecnie na wolności liczy ok. 1000 osobników, w ogrodach zoologicznych świata hodowanych jest kilkanaście sztuk tych zwierząt. Panda wielka chroniona jest także przepisami Konwencji Waszyngtońskiej (CITES).
skomentuj (0)
2003-11-11 13:36:34 >>
jadłospis królika
Króliczki sa roslinozercami. Wydawalo by sie, ze wszystkie króliki jedza to samo i w tych samych ilosciach. Jednak wedlug moich obserwacji nie jest to prawda. Kazdy nasz maly pupilek ma swoje menu.
Oto to co króliki jedza najczesciej:
ZBOZA
siano, nasiona slonecznika, owies, pestki dyni i inne.....
WARZYWA
marchewka, nac z marchwi i pietruszki, kartofle (gotowane z owsem), salata, kapusta, brokuly, botwina, liscie z rzodkiewki
OWOCE
banan, jablko, czerwona i czarna porzeczka
PICIE
woda oraz specjalne napoje do kupienia w sklepach weterynaryjnych
skomentuj (0)
2003-11-11 13:35:09 >>
Hmmm...
Co to znaczy po króliczemu??!!
Tupanie
Królik tupie gdy wyczuje jakies zagrozenie
Lizanie
W ten sposób okazuje swoje uczucia
Pomrukiwanie
Królik pomrukuje gdy jest wyraznie z czegos niezadowolony lub jesli sa to pojedyncze mrukniecia ujawnia swoja milosc do danej osoby i chec do zabawy
skomentuj (0)
2003-11-11 13:33:11 >>
choroby królików

Biegunka - jest ona najczestszym zaburzeniem pokarmowym u królików. Objawia sie bardzo miekkim, wrecz plynnym kalem, czasem z domieszka krwi. Ma on nieprzyjemny, kwasny zapach. Biegunka najczesciej wywolana jest bledami zywieniowymi takimi jak: nieswieza lub niewlasciwa karma. Takze przeciagi i wilgotne pomieszczenie nie sa tu bez winy. Pierwsza rzecza jaka powinno sie zrobic w takiej sytuacji to zapewnienie zwierzeciu cieplego i suchego lokum. Nalezy takze natychmiast zaprzestac podawania pasz soczystych, a zwiekszyc ilosc siana. Do picia podajemy wylacznie rumianek ze szczypta soli. Uwaga! Biegunka moze byc objawem bardzo groznej choroby: kokcydiozy! Dlatego nigdy nie nalezy jej bagatelizowac - jesli trwa dluzej niz jeden dzien lub dotyczy mlodego króliczka - skontaktujmy sie z lekarzem weterynarii

Slinotok - jego przyczyna najczesciej sa ciala obce, które utkwily w jamie gebowej lub gardle. Jedynym sposobem leczenia jest usuniecie ich, najlepiej przez lekarza. Slinotok moze tez pojawic sie po zjedzeniu przez królika czegos trujacego a takze jako objaw kaleczenia jamy ustnej przez zbyt dlugie siekacze lub zeby trzonowe. Tak czy owak - fachowej pomocy udzielic moze jedynie lekarz weterynarii. Wlasnoreczne "manipulowanie" przy króliczym pyszczku zaowocuje najwyzej zestresowaniem zwierzatka i pogorszeniem jego stanu. Króliki maja bardzo waskie i ciasne pyszczki - nawet lekarz ma problemy by je dokladnie zbadac. Dlatego nalezy jak najszybciej sie skontaktowac z weterynarzem gdy zauwazymy ze nasz króliczek sie slini lub mlaska.

Zatwardzenia - zwierze przyjmuje pozycje z mocno zgietym grzbietem, nie ma apetytu i wydala male ilosci kalu. Najczestszymi przyczynami sa: pasza zbyt tuczaca, brak wody, zbyt malo ruchu, choroba infekcyjna polaczona z podwyzszona temperatura ciala. Leczenie polega na usunieciu czynnika szkodliwego dla królika tzn. podanie soczystej paszy (warzyw, zielonki, owoców), podanie wody, dostarczenie odpowiedniej ilosci ruchu - nawet jesli musi to oznaczac zmuszanie do niego króliczka. W przypadku goraczki lub oznak oslabienia zwierzecia skontaktowac sie z lek. weterynarii. I to jak najszybciej!

Wzdecie - mimo malo groznej nazwy, jest to schorzenie bardzo niebezpieczne dla zycia królika. Glównymi objawami sa: twardy, nabrzmialy brzuch, nastroszona siersc, trudnosci ze zmiana pozycji, oddychaniem, czeste "pokladanie sie". Przyczyna jest zla pasza: wilgotna, zatechla, sfermentowana, zimna, a takze pokarmy wzdymajace. W sytuacji gdy podejrzewamy wzdecie powinnismy natychmiast zaniesc chorego królika do lekarza. Jesli jest to niemozliwe mozemy zastosowac srodki dorazne. Nalezy usunac pasze razem ze sciólka, nastepnie podac wegiel leczniczy, i o ile bedzie to mozliwe lyzeczke mocnej kawy (bez fusów). Chore zwierze nalezy zmusic do ruchu, nawet jesli nie bedzie przejawialo ku temu ochoty. Jednak zawsze nalezy pamietac ze wlasciwej pomocy udzielic moze wylacznie lekarz wet. I zwlekanie z wizyta moze grozic naszemu króliczkowi dosyc okrutna smiercia.

Niezyt nosa - objawia sie kichaniem oraz wyraznym wyplywem wydzieliny z nosa po kichnieciu, wystepuje oslabienie. Do wystapienia tej choroby przyczyniaja sie glównie: zle warunki, przeciagi, silny upal, pokarm ubogi w witaminy. Leczenie, poza podawniem odpowiednich leków, polega na zapewnieniu zwierzeciu wlasciwych warunków - zacisznego miejsca, bez przeciagów, dobrej karmy i zapewnieniu spokoju. Jesli choroba ogranicza sie tylko do kichania i przezroczystej wydzieliny z nosa - sytuacja nie jest jeszcze taka zla choc wymaga leczenia. Jesli jednak wydzielina ta zrobi sie metna - oznacza to wdanie sie powiklan bakteryjnych a królik wymaga intensywnego juz leczenia, podawania antybiotyków, a jesli ma problemy z jedzeniem - takze kroplówek. Zatkany nos powoduje utrate wechu i apetytu - moze to pogarszac bardzo stan zwierzecia. Dlatego kichania u króliczka nie wolno nigdy lekcewazyc. Choc przyczyna moze byc równiez np. pylace podloze w klatce. Jednakze kichanie i ropny wyciek z nosa królika moze oznaczac taka grozna chorobe jak pastereloza. Dlatego zawsze warto skontaktowac sie z dobrym lekarzem weterynarii.

Kokcydioza jelitowa - jest znacznie powazniejsza choroba. Jednakze objawy zaleza od konkretnego pierwotniaka który zaatakuje a rozpoznanie stawia sie po badaniu kalu i stwierdzeniu w nim konkretnego pasozyta. Jednakze najczestszymi i najbardziej wyrazistymi objawami sa: biegunka, brak apetytu, slady krwi w kale, wychudzenie a nastepnie smierc. Niektóre pasozyty powoduja tylko zaburzenia wzrostu, inne - dlugotrwala biegunke.
Dlatego jesli nasz króliczek nie rosnie tak jak powinien, ma biegunke lub chudnie - zawsze warto mu zrobic badania kalu w kierunku kokcydiozy. Ta chorobe sie leczy a nawet gdy nie daje groznych objawów - oslabia króliczka i grozi powiklaniami.

Kokcydioza watrobowa - zazwyczaj nie jest taka grozna jak odmiana jelitowa. Najczesciej objawia sie ona zahamowaniem wzrostu u królików, w pózniejszym wieku moga pojawic problemy zdrowotne gdyz choroba ta uszkadza watrobe wywolujac w niej liczne zmiany.
skomentuj (0)
2003-11-11 13:11:02 >>
mój...

To jest mój słodki króliczek z galerji zdjęć...
skomentuj (0)
2003-11-11 13:09:10 >>
rasy królików
Olbrzym belgijski
Rasa ta została wyhodowana w Belgii w okolicach miasta Gent. Jedna z najstarszych ras. Długość tułowia olbrzymów belgijskich ok. 80 cm z silnie rozwiniętymi kończynami tylnymi. Nogi przednie są krótkie, głowa dużą uszy stojące. Ubarwienie: białe /albinosy/, czarne, brązowe oraz szare. Średnia masa ciała ok. 7 kg.
--------------------------------------------------------------------------------
Baran francuski
Rasę tę wyhodowano we Francji w 1863 roku krzyżując olbrzymy belgijskie z baranami francuskimi i rasami nowozelandzkimi. Króliki te charakteryzują się krępą budową, tułowiem skróconym, zadem ściętym, dobrze rozwiniętym i umięśnionym. Uszy długie opadajace. Najbardziej rozpowszechniona jest odmiana barwna szara, ale są też białe, czarne, szynszylowate i srokate. Waga ciała ok. 6,5 kg.
--------------------------------------------------------------------------------
Olbrzym srokacz
Rasa ta została wyhodowana w wyniku krzyżowania białych olbrzymów belgijskich z rasami plamistymi. Uważa się, że rasa ta została wyhodowana w Niemczech lub Belgii. Nazywane są także srokaczem niemieckim, angielskim lub szwajcarskim. Charakterystyczna˛ cecha˛ jest symetryczne rozmieszczenie plam barwnych na tylnej partii boków. Masa osobników doros?ych dochodzi do 6,5 kg.
skomentuj (0)
2003-11-11 12:56:38 >>
to...

to jest mój ulubiony chomik...
skomentuj (0)
2003-11-11 12:55:31 >>
odmiany i rasy chomików
Chomik syryjski
Długość ciała chomika syryjskiego wynosi około 15 cm, ciężar ciała 130 - 150 g, grzbiet jest złocisty lub brązowozłocisty, spód biały, zawsze jaśniejszy od grzbietu. W wyniku hodowli uzyskano odmiany odbiegające ubarwieniem od typowego chomika syryjskiego (np. szare lub beżowe) lub wielobarwne.
Rozmnaża się przez cały rok (samica rodzi 7 - 8 razy w roku),
toteż płodność tego gatunku jest bardzo wysoka. Samica po 16-dniowej
ciąży wydaje na świat od 6 do 12 młodych. Młode osiągają dojrzałość płciową po 1 do 2 miesięcy.
Chomik syryjski żyje w niewoli od 2 do 3 lat.
Chomik dżungalski
Chomik dżungarski (łac. Phodopus sungorus) należy podobnie jak chiński do chomików karłowatych. Jest bardzo żywy, nerwowy i dużo trudniej się oswaja. W przeciwieństwie do chomika syryjskiego, chomiki dżungarskie są towarzyskie i można je trzymać razem, pod warunkiem, że chomiki pochodzą z jednego miotu i nigdy nie były rozłączone. Znakiem rozpoznawczym przynależności do grupy jest zapach. Chomiki należące do innej grupy są zaciekle zwalczane.
Długość ciała chomika dżungarskiego wynosi 9 cm (chiński 11 cm), ciężar ciała 30-40 g, Grzbiet jest jasnopopielaty z ciemniejszą pręgą na szczycie, uszy i pyszczek podkreślone ciemną obwódką, spód zawsze jaśniejszy od grzbietu.
Rozmnaża się przez cały rok (samica rodzi 3 do 7 razy w roku), toteż płodność tego gatunku jest stosunkowo wysoka. Samica po 21-dniowej ciąży rodzi przeciętnie od 4 do 7 młodych. Młode osiągają dojrzałość płciową po 1 do 2 miesięcy.
Chomik dżungarski żyje w niewoli od 2 do 3 lat.
Chomik Campbella
Chomik Campbella (Phodopus sungorus campbelli). Żyje na stepach i terenach półpustynnych. Piaskowy odcień jego futerka jest przystosowany do otoczenia. Również on ma czarną pręgę na grzbiecie, ale na jego futerku brak bocznych plam. W zimie odcień jego umaszczenia nie zmienia się. Chomiki Campbella często pojawiają się w odmianie albinotycznej, tj. białej z czerwonymi oczami, ale zdarzają się również osobniki żółte z czerwonymi oczami (argente). Jeżeli chodzi o oswajanie to tylko samce chomików Campbella łatwo się oswajają i dają traktować jak chomiki dżungarskie. Jednak zawsze pozostaje w nich skłonność do agresji i czupurności. Samice Campbella natomiast zawsze są konfliktowe i często gryzą swego opiekuna. Tak więc najlepiej jest ograniczyć kontakt z tymi chomikami do obserwowania ich biologii. Ponieważ trzyma się je w parach, można śledzić ich interesujące zachowania, wzajemne stosunki, życie rodzinne itd.
Chomik Roborowskiego
Chomik Roborowskiego (Phodopus roborovskii) jest najmniejszym przedstawicielem chomików karłowatych i wszystkich znanych ras chomików. Ma zaledwie 5 cm długości, jest więc wielkości 2-tygodniowego chomika syryjskiego. Jego futerko ma barwę piaskową, z lekko czerwonawym odcieniem w lecie i szarym w zimie. Brzuch, łapki i pyszczek są białe. Nie ma pręgi na grzbiecie ani bocznych plam. Porusza się podobnie jak chomik dżungarski, lecz jest bardziej zwinny, ma wiekszy temperament, czasami bywa bardzo nerwowy. Z chomików trzymanych w domu najmniej chyba nadaje się do głaskania, lecz obserwowanie go to duża przyjemność. Na wolnosści jest przystosowany do życia na piaszczystych pustyniach Azji Srodkowej , gdzie jego piaskowe futerko stanowi doskonały kamuflaż, a duża sprawność ruchowa i szybkość ułatwiaja mu ucieczkę przed wrogami na terenach nieosłonietych. Nie kopie rozbudowanego systemu nor, jak robią to jego kuzyni. Wygrzebuje sobie wąski otwór w wydmie i tuż za nim buduje swą sypialnię. Chomik Roborowskieg ze względu na swój niespokojny temperament i kruchą budowę ciała nie nadaje się do głaskania ani do trzymania na rękach, można go jednak obserwować i od czasu do czasu leciutko go pogłaskać w jego klatce.
Chomik europejski
Chomik europejski (łac. Cricetus cricetus) jest największym z 14 gatunków. Odżywia się głównie zbożem. Pokarm najpierw gromadzi w torbach policzkowych, a potem zanosi do nory. Na jesieni gromadzi ogromne zapasy, które konsumuje w przerwach między snem zimowym. Zaciekle broni swojej spiżarni. Chomiki są samotnikami. Przedstawiciele obu płci żyją w oddzielnych terytoriach. Jedynie w okresie rui zamieszkują razem.
Chomik europejski stał się symbolem zapobiegliwośći, gdyż w niektórych norach znaleziono aż do 60 kg. zboża. Obecnie z powodu uprzemysłowienia rolnictwa (kombajny zbierają zboże bardzo dokładnie, niewiele zostawiając na polach) nie jest w stanie zgromadzić potrzebnych mu do przetrwania zimy 4 kg. Chomiki jedzą też owady, ślimaki, dżdżownice, żaby i jaszczurki, którymi odżywiają się głównie w lecie.
Samiec potrafi osiagnać wielkość dużej swinki morskiej, samice są nieco mniejsze (przeciętna wielkość 25 cm). Umaszczenie na grzbiecie złocisto-brązowe, brzuch czarny. W lecie głębokość nory sięga 60 cm, w zimie dochodzi do 2 m. Podziemne tunele mają do 10 m długości. Królestwo chomika składa się z sypialni, spiżarni oraz ślepych zaułków, które służą jako toalety. Naturalnym wrogiem chomika są ptaki drapieżne, lis i borsuk. W obliczu niebezpieczeństwa chomik ucieka do nory za pomoca jednego z wielu założonych w tym celu pionowych wejść.
skomentuj (0)
2003-11-11 12:52:33 >>
pokarm i odżywianie chomików
Chomik to zwierzątko mało wybredne. Właściwie odżywiany chomik jest ożywiony, ma ładne i gładkie futerko oraz co najważniejsze - skory do zabaw. Menu chomika powinno zawierać:
ziarna zbóż - pszenica, owies, żyto i kukurydza;
nasiona - pestki dyni, słonecznik (biały lub czarny);
warzywa - marchewka, sałata, kalafior, ogórki, gotowane ziemniaki, buraki, pietruszka, pomidory;
owoce - jabłka, gruszki, brzoskwinie;
nabiał - sery (serki topione raczej się nie nadają, gdyż chomik może próbować je włożyć do polików), twarożek;
zielenina - koniczyna, trawa, mlecze.
Można też od czasu do czasu podawać kawałek mięsa, lub białka z gotowanego jajka. Powinniśmy zawsze pilnować oby gromadzone przez chomika zapasy nie psuły się, a jak już to będzie miało miejsce to lepiej jest wyciągnąć zepsute jedzenie i dać mu świeże. Chomik jest zwierzątkiem gromadzącym zapasy. Znane jest słowo "chomikowanie". Gryzonie mają to do siebie, że więcej gromadzą pokarmu niż zdołają zjeść. Ma to swoje i dobre strony. Na przykład gdy musimy wyjechać z domu na jakiś dłuższy czas to możemy się nie obawiać zagłodzenie chomiczka, jeżeli oczywiście jego spiżarnia jest pełna. Możemy go wówczas zostawić na nie dłużej niż 1 tydzień samego. Jeżeli wybieramy się na dłużej to albo powinniśmy go wziąść ze sobą, albo umówić się z kimś, żeby ten ktoś przyszedł do domu i dał chomikowi coś do jedzenia.
Jest jeszcze sprawa pojenia chomika. Chomik jest zwierzęciem pustynnym, dlatego potrafi on się przystosować do suchych warunków. Potrafi on wykorzystywać wodę zawartą w suchych z pozoru nasionach zbóż. Jest to niezwykła cecha tego tak maleńkiego, ale za to bardzo sprytnego stworzonka. Jednak aby nie dopuścić do odwodnienia, trzeba mu od czasu do czasu podawać zimną wodę (albo wcześniej przegotowaną, albo mineralną). W sklepach zoologicznych są do nabycia specjalne poiki (albo do akwarium albo do klatki).
skomentuj (0)
2003-11-11 12:47:24 >>
mini słownik...
TOCZEK-nakrycie głowy, które chroni głowe przed urazem podczas upadku z konia.
SIODŁO-siedzenie z włosia i skóry umieszczane na grzbiecie konia podczas jazdy wierzchiem.
skomentuj (0)
2003-11-11 12:37:02 >>
galop konia...

Chód trzytałkowy. Kolejność stawiania kończyn przy galopie w prawo: lewa tylna, prawa tylna i lewa przednia, po czym nastęupje moment, gdy wszystkie cztery kończyny znajdują się w powietrzu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
skomentuj (0)
2003-11-11 12:27:14 >>
coś o koniach...
Data 17 maja pozostała datą symboliczną - tego dnia wyścigi arabskie w Polsce obchodzą kolejne rocznice.

Druid - najwybitniejszy arabski koń wyścigowy w powojennej Polsce
fot. Stuart Vesty

Druid wygrywający Nagrodę Europy w 1998 r.
fot. Edyta Twaróg
skomentuj (0)
2003-11-10 19:11:10 >>
odruch bezwarunkowy
ODRÓCH BEZWARUNKOWY:
Można je inaczej nazwać dziedzicznymi lub wrodzonymi. Są one naturalnymi reakcjami organizmu, ukształtowanymi w całym procesie ewolucyjnym gatunku we wzajemnej relacji organizmu i środowiska. Odruchem bezwarunkowym będzie na przykład zwiększone wydzielanie śliny jako reakcja na pobudzenie receptorów śluzówkijamy ustnej przez podanie pokarmu, czy cofnięcie łapy pod wpływem ukłucia.
skomentuj (0)
2003-11-09 18:41:34 >>
Hmmm...
Nie wiem co by tu dziś napisać, bo nie mam zbyt wiele czasu...
skomentuj (0)
2003-11-08 19:36:25 >>
Już wkrótcę...
Już nie długo będą wyniki konkursu!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
JESZCZE MACIE SZANSĘ GŁOSOWAĆ, A JA PODEJRZEWAM ZWYCIĘZCĘ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
skomentuj (0)